repugnàre 
re|pu|gnà|re
pronuncia: /repuɲˈɲare/
verbo intransitivo

variante arcaica e letteraria di ripugnare

Indicativo presente:  io repugno, tu repugni
Passato remoto:       io repugnai, tu repugnasti
Participio passato:        repugnato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

repudiare (v. trans.)
repudiato (part. pass.)
repudio (s. masch.)
repugnante (part. pres.)
repugnanza (s. femm.)
repugnare (v. intr.)
repugnato (part. pass.)
repulisti (s. masch.)
repulsa (s. femm.)
repulsare (v. trans.)
repulsione (s. femm.)
repulsività (s. femm.)
repulsivo (agg.)
repulso (part. pass.)
repulso (s. masch.)
repulsore (s. masch.)
repussaggio (s. masch.)
reputare (v. trans.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android