riacculattàre


ri|ac|cu|lat|tà|re
pronuncia: /riakkulatˈtare/
verbo intransitivo

raro accovacciarsi di nuovo

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

riaccrescersi (v. pron. intr.)
riaccrescimento (s. masch.)
riaccresciuto (part. pass.)
riaccucciarsi (v. pron. intr.)
riaccucciato (part. pass.)
riacculattare (v. intr.)
riaccumulare (v. trans.)
riaccumularsi (v. pron. intr.)
riaccumulato (part. pass.)
riaccusare (v. trans.)
riaccusarsi (v. pron. intr.)
riaccusato (part. pass.)
riacera (s. femm.)
riacese (agg.)
riacese (s. masch. e femm.)
riaco– (pref.)
riacofila (s. femm.)
Riacofila (s. femm.)
riacofilide (s. masch.)
Riacofilidi (s. masch. pl.)


5

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis