ribulicàre

 
ri|bu|li|cà|re
pronuncia: /ribuliˈkare/
verbo intransitivo

arcaico ribollire (specialmente in senso figurato)

Indicativo presente:  io ribulico, tu ribulichi
Passato remoto:       io ribulicai, tu ribulicasti
Participio passato:        ribulicato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

ribuffare (v. trans.)
ribuffato (part. pass.)
ribuffo (s. masch.)
ribulbo (agg.)
ribulbo (s. masch.)
ribulicare (v. intr.)
ribulicato (part. pass.)
ribulinato (agg.)
ribulosio (s. masch.)
ribuoi (s. masch.)
ribuoia (s. masch.)
riburattare (v. trans.)
riburattato (part. pass.)
riburchielleggiato (part. pass.)
riburlare (v. intr.)
riburlare (v. trans.)
riburlato (part. pass.)
ribuscare (v. trans.)
ribuscarsi (v. pron. trans.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis