rilacrimàre

 
ri|la|cri|mà|re
pronuncia: /rilakriˈmare/
verbo intransitivo

(AVERE)
raro lacrimare di nuovo


Indicativo presente:  io rilacrimo, tu rilacrimi
Passato remoto:       io rilacrimai, tu rilacrimasti
Participio passato:        rilacrimato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

rijksdaalder (s. masch.)
riksmål (s. masch.)
rilacerare (v. intr.)
rilacerarsi (v. trans.)
rilacerato (part. pass.)
rilacrimare (v. intr.)
rilacrimato (part. pass.)
rilagnarsi (v. pron. intr.)
rilagnato (part. pass.)
rilagrimare (v. intr.)
rilambiccare (v. trans.)
rilamentare (v. trans.)
rilamentarsi (v. pron. intr.)
rilamentato (part. pass.)
rilampeggiare (v. intr.)
rilampeggiato (part. pass.)
rilampo (s. masch.)
rilanciare (v. trans.)
rilanciarsi (v. pron. intr.)
rilanciarsi (v. pron. trans.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis