rimpannucciatóre

 
rim|pan|nuc|cia|tó|re
pronuncia: /rimpannutʧaˈtore/
aggettivo e sostantivo maschile

che, chi rimpannuccia

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE rimpannucciatore rimpannucciatori
FEMMINILE rimpannucciatrice rimpannucciatrici
SINGOLARE
MASCHILE rimpannucciatore
FEMMINILE rimpannucciatrice

PLURALE
MASCHILE rimpannucciatori
FEMMINILE rimpannucciatrici

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

rimpanatura (s. femm.)
rimpannucciamento (s. masch.)
rimpannucciare (v. trans.)
rimpannucciarsi (v. pron. intr.)
rimpannucciato (part. pass.)
rimpannucciatore (agg. e s. masc.)
rimpantanare (v. trans.)
rimpantanarsi (v. pron. intr.)
rimpantanato (part. pass.)
rimparare (v. trans.)
rimparato (part. pass.)
rimparentare (v. trans.)
rimparentarsi (v. pron. intr.)
rimparentato (part. pass.)
rimparo (s. masch.)
rimpastando (agg. e s. masc.)
rimpastare (v. trans.)
rimpastarsi (v. pron. intr.)
rimpastato (part. pass.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis