rincanàta

 
rin|ca|nà|ta
pronuncia: /rinkaˈnata/
sostantivo femminile

arcaico rabbuffo, sgridata

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE rincanata rincanate
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE rincanata

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE rincanate

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

rincanagliato (part. pass.)
rincanalare (v. trans.)
rincanalarsi (v. pron. intr.)
rincanalato (part. pass.)
rincanalatura (s. femm.)
rincanata (s. femm.)
rincantare (v. trans.)
rincantato (part. pass.)
rincantucciare (v. trans.)
rincantucciarsi (v. pron. intr.)
rincantucciato (part. pass.)
rincaponare (v. trans.)
rincaponirsi (v. pron. intr.)
rincaponito (part. pass.)
rincappare (v. trans e intr.)
rincappato (part. pass.)
rincappellare (v. trans.)
rincappellarsi (v. pron. intr.)
rincappellato (part. pass.)
rincapponare (v. trans.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis