rincoccàre

 
rin|coc|cà|re
pronuncia: /rinkokˈkare/
verbo transitivo

arcaico incoccare di nuovo

Indicativo presente:  io rincocco, tu rincocchi
Passato remoto:       io rincoccai, tu rincoccasti
Participio passato:        rincoccato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Rincobdellidi (s. masch. pl.)
rincobdelliforme (s. masch.)
Rincobdelliformi (s. masch. pl.)
rincocalamo (s. masch.)
Rincocalamo (s. masch.)
rincoccare (v. trans.)
rincocciatura (s. femm.)
rincocefalide (s. masch.)
Rincocefalidi (s. masch. pl.)
rincocefalo (s. masch.)
Rincocefali (s. masch. pl.)
rincocele (s. masch.)
rincoceloma (s. masch.)
rincocione (s. masch.)
rincodipteride (s. masch.)
Rincodipteridi (s. masch. pl.)
rincodonte (s. masch.)
Rincodonte (s. masch.)
rincodontide (s. masch.)
Rincodontidi (s. masch. pl.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis