ritentìva

 
ri|ten|tì|va
pronuncia: /ritenˈtiva/
sostantivo femminile

facoltà di tenere a mente

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE ritentiva ritentive
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE ritentiva

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE ritentive

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

ritensione (s. femm.)
ritentamento (s. masch.)
ritentare (v. trans.)
ritentato (part. pass.)
ritentire (v. intr.)
ritentiva (s. femm.)
ritentività (s. femm.)
ritentivo (agg.)
ritento (part. pass.)
ritenuta (s. femm.)
ritenutezza (s. femm.)
ritenuto (part. pass.)
ritenzione (s. femm.)
ritenzionista (s. masch. e femm.)
ritergere (v. trans.)
ritergersi (v. pron. trans.)
riterminare (v. trans.)
riterminato (part. pass.)


---CACHE--- 2

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis