rondìsmo

 
ron|dì|smo
pronuncia: /ronˈdizmo/
sostantivo maschile

movimento letterario italiano dell'inizio del novecento, improntato al classicismo e che si ispirava al Leopardi come modello di stile

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE rondismo rondismi
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE rondismo
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE rondismi
FEMMINILE —

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

rondinello (s. masch.)
rondinino (s. masch.)
rondino 1 (s. masch.)
rondino 2 (s. masch.)
rondinotto (s. masch.)
rondismo (s. masch.)
rondissonese (s. masch. e femm.)
rondista (agg. e s. masch. e femm.)
rondò (s. masch.)
rondomoli (s. masch. pl.)
rondone (s. masch.)
rond–point (s. masch.)
ronfa (s. femm.)
ronfamento (s. masch.)
ronfare (v. intr.)
ronfata (s. femm.)
ronfato (part. pass.)
ronfatorio (s. masch.)
ronfea (s. femm.)


---CACHE--- 2

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis