rutilìo

 
ru|ti|lì|o
pronuncia: /rutiˈlio/
sostantivo maschile

letterario successione rapida e brillante di battute

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE rutilio rutili
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE rutilio
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE rutili
FEMMINILE —

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

rutilare (v. intr.)
rutilato (part. pass.)
rutiliano (agg.)
rutilidene (s. masch.)
rutilina (s. femm.)
rutilio (s. masch.)
rutilismo (s. masch.)
rutilite (s. femm.)
rutilo (agg.)
rutilo (s. masch.)
Rutilo (s. masch.)
rutina (s. femm.)
rutinario (agg. e s. masc.)
rutinese (agg.)
rutinese (s. masch. e femm.)
rutinico (agg.)
rutiniero (agg. e s. masc.)
rutinosio (s. masch.)
rutinoso (s. masch.)
rutmark (s. masch.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis