sans–gêne

 
sans–gê|ne
pronuncia: /sanˈʒɛn/
aggettivo

disinvolto, quasi sfrontato, impudente

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE sans–gêne sans–gêne
FEMMINILE sans–gêne sans–gêne
SINGOLARE
MASCHILE sans–gêne
FEMMINILE sans–gêne

PLURALE
MASCHILE sans–gêne
FEMMINILE sans–gêne


sostantivo maschile e femminile

persona disinvolta e sfrontata

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE sans–gêne sans–gêne
FEMMINILE sans–gêne sans–gêne
SINGOLARE
MASCHILE sans–gêne
FEMMINILE sans–gêne

PLURALE
MASCHILE sans–gêne
FEMMINILE sans–gêne


sostantivo maschile

disinvoltura

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE sans–gêne sans–gêne
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE sans–gêne
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE sans–gêne
FEMMINILE


avverbio

senza imbarazzo, senza soggezione, con sfrontata disinvoltura


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

sanseverinese (s. masch. e femm.)
sanseverino (agg. e s. masc.)
sanseviera (s. femm.)
sansevieria (s. femm.)
sans–gêne (agg.)
sans–gêne (s. masch. e femm.)
sans–gêne (s. masch.)
sans–gêne (avv.)
sansificio (s. masch.)
sansilvestro (s. masch.)
sansimoniano (s. masch.)
sansimonismo (s. masch.)
sansimonista (agg. e s. masch. e femm.)
sansino (s. masch.)
sansirano (agg.)
sansirano (s. masch.)
sansirese (agg.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis