sans–gêne

 
sans–gê|ne
pronuncia: /sanˈʒɛn/
aggettivo

disinvolto, quasi sfrontato, impudente

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE sans–gêne sans–gêne
FEMMINILE sans–gêne sans–gêne
SINGOLARE
MASCHILE sans–gêne
FEMMINILE sans–gêne

PLURALE
MASCHILE sans–gêne
FEMMINILE sans–gêne


sostantivo maschile e femminile

persona disinvolta e sfrontata

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE sans–gêne sans–gêne
FEMMINILE sans–gêne sans–gêne
SINGOLARE
MASCHILE sans–gêne
FEMMINILE sans–gêne

PLURALE
MASCHILE sans–gêne
FEMMINILE sans–gêne


sostantivo maschile

disinvoltura

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE sans–gêne sans–gêne
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE sans–gêne
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE sans–gêne
FEMMINILE —


avverbio

senza imbarazzo, senza soggezione, con sfrontata disinvoltura


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

sanseverinese (s. masch. e femm.)
sanseverino (agg. e s. masc.)
sanseviera (s. femm.)
sansevieria (s. femm.)
sans–gêne (agg.)
sans–gêne (s. masch. e femm.)
sans–gêne (s. masch.)
sans–gêne (avv.)
sansificio (s. masch.)
sansilvestro (s. masch.)
sansimoniano (s. masch.)
sansimonismo (s. masch.)
sansimonista (agg. e s. masch. e femm.)
sansino (s. masch.)
sansirano (agg.)
sansirano (s. masch.)
sansirese (agg.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis