sbadacchiàre

 
sba|dac|chià|re
pronuncia: /zbadakˈkjare/
verbo transitivo

edilizia puntellare le pareti di uno scavo per mezzo di sbadacchi

Indicativo presente:  io sbadacchio, tu sbadacchi
Passato remoto:       io sbadacchiai, tu sbadacchiasti
Participio passato:        sbadacchiato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

sbaciucchiarsi (v. pron. intr.)
sbaciucchiato (part. pass.)
sbaciucchiatore (s. masch.)
sbaciucchio (s. masch.)
sbaciucchione (s. masch.)
sbadacchiare (v. trans.)
sbadacchiato (part. pass.)
sbadacchiatura (s. femm.)
sbadacchio (s. masch.)
sbadagliare (v. intr.)
sbadagliare (v. trans.)
sbadagliato (part. pass.)
sbadaglio (s. masch.)
sbadataggine (s. femm.)
sbadato (agg. e s. masc.)
sbadatone (s. masch.)
sbadigliacchiare (v. intr.)
sbadigliacchiato (part. pass.)
sbadigliamento (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis