sbriccicàre

 
sbric|ci|cà|re
pronuncia: /zbritʧiˈkare/
verbo transitivo

sminuzzare

Indicativo presente:  io sbriccico, tu sbriccichi
Passato remoto:       io sbriccicai, tu sbriccicasti
Participio passato:        sbriccicato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

sbriacato (part. pass.)
sbriccare (v. intr.)
sbriccare (v. trans.)
sbriccato (part. pass.)
sbricchi (s. masch. pl.)
sbriccicare (v. trans.)
sbriccicato (part. pass.)
sbricco (s. masch.)
sbricconeggiare (v. intr.)
sbriciare (v. trans.)
sbriciarsi (v. pron. intr.)
sbriciato (part. pass.)
sbricio (agg.)
sbriciolamento (s. masch.)
sbriciolare (v. trans.)
sbriciolarsi (v. pron. trans e intr.)
sbriciolato (part. pass.)
sbriciolatura (s. femm.)
sbriciolio (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis