scarponàre

 
scar|po|nà|re
pronuncia: /skarpoˈnare/
verbo intransitivo

raro fuggire, darsela a gambe

Indicativo presente:  io scarpono, tu scarponi
Passato remoto:       io scarponai, tu scarponasti
Participio passato:        scarponato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

scarpinato (part. pass.)
scarpinatore (s. masch.)
scarpinello (s. masch.)
scarpino (s. masch.)
scarpione (s. masch.)
scarponare (v. intr.)
scarponata (s. femm.)
scarponcello (s. masch.)
scarponcino (s. masch.)
scarpone (s. masch.)
scarponeria (s. femm.)
scarrabile (agg.)
scarrafo (s. masch.)
scarrafone (s. masch.)
scarrellamento (s. masch.)
scarrellare (v. intr.)
scarrellato (part. pass.)
scarrettare (v. intr.)
scarrettato (part. pass.)
scarriera (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis