scoccodàre

 
scoc|co|dà|re
pronuncia: /skokkoˈdare/
verbo intransitivo

1 (AVERE)
raro detto di gallina: fare coccodè


2 (AVERE)
figurato parlare a vanvera, schiamazzare


Indicativo presente:  io scoccodo, tu scoccodi
Passato remoto:       io scoccodai, tu scoccodasti
Participio passato:        scoccodato

Vedi la coniugazione completa


permalink



Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

scocciolare (v. trans.)
scocciolato (part. pass.)
scocciolio (s. masch.)
scocco (s. masch.)
scoccodante (part. pres.)
scoccodare (v. intr.)
scoccodato (part. pass.)
scoccodio (s. masch.)
scoccolare (v. trans.)
scoccolato (part. pass.)
scoccolatura (s. femm.)
scociuto (part. pass.)
scocuzzolare (v. trans.)
scocuzzolato (part. pass.)
scodare (v. trans.)
scodarsi (v. pron. intr.)
scodata (s. femm.)
scodato (part. pass.)
scodatura (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis