scoiattolàre

 
sco|iat|to|là|re
pronuncia: /skojattoˈlare/
verbo intransitivo

(AVERE)
letterario camminare sculettando


Indicativo presente:  io scoiattolo, tu scoiattoli
Passato remoto:       io scoiattolai, tu scoiattolasti
Participio passato:        scoiattolato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

scoiamento (s. masch.)
scoiare (v. trans.)
scoiato (part. pass.)
scoiatore (s. masch.)
scoiatto (s. masch.)
scoiattolare (v. intr.)
scoiattolato (part. pass.)
scoiattoliforme (s. masch.)
Scoiattoliformi (s. masch. pl.)
scoiattolo (s. masch.)
scoiatura (s. femm.)
scola 1 (s. femm.)
scola 2 (s. femm.)
scola– 3 (pref.)
scolabicchieri (s. masch. e femm.)
scolabottiglie (s. masch. e femm.)
scolabrodo (s. masch.)
scolafeccia (s. femm.)
scolafiaschi (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis