scornacchiaménto

 
scor|nac|chia|mén|to
pronuncia: /skornakkjaˈmento/
sostantivo maschile

regionale nell'uso toscano: l'atto e l'effetto dello scornacchiare

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE scornacchiamento scornacchiamenti
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE scornacchiamento
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE scornacchiamenti
FEMMINILE —

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

scorificazione (s. femm.)
scorilite (s. femm.)
scoring (s. masch.)
scorlera (s. femm.)
scornabecco (s. masch.)
scornacchiamento (s. masch.)
scornacchiare (v. trans.)
scornacchiata (s. femm.)
scornacchiato (part. pass.)
scornara (s. femm.)
scornare (v. trans.)
scornarsi (v. pron. intr.)
scornata (s. femm.)
scornato (part. pass.)
scornatore (s. masch.)
scornatura (s. femm.)
scorneggiare (v. intr.)
scorneggiare (v. trans.)
scornettare 1 (v. intr.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis