sfanculàre 
sfan|cu|là|re
pronuncia: /sfankuˈlare/
verbo transitivo

volgare mandare a fare in culo, insultare pesantemente oppure imprecando con una serie di numerosi vaffanculo

Indicativo presente:  io sfanculo, tu sfanculi
Passato remoto:       io sfanculai, tu sfanculasti
Participio passato:        sfanculato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

sfamarsi (v. pron. intr.)
sfamato (part. pass.)
sfanalare (v. trans.)
sfanalato (part. pass.)
sfanculare (v. trans.)
sfanfanare (v. trans.)
sfanfanarsi (v. pron. intr.)
sfanfanato (part. pass.)
sfanfareggiare (v. intr.)
sfanfareggiato (part. pass.)
sfangamento (s. masch.)
sfangare (v. trans e intr.)
sfangarsi (v. pron. intr.)
sfangata (s. femm.)
sfangato (part. pass.)
sfangatoio (s. masch.)
sfangatore (s. masch.)
sfangatrice (s. femm.)
sfangone (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android