sfortunàre

 
sfor|tu|nà|re
pronuncia: /sfortuˈnare/
verbo intransitivo

1 (AVERE)
detto di maltempo: imperversare


2 (AVERE)
detto di persona: portare, recare sfortuna


Indicativo presente:  io sfortuno, tu sfortuni
Passato remoto:       io sfortunai, tu sfortunasti
Participio passato:        sfortunato

Vedi la coniugazione completa


permalink



Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

sfornito (part. pass.)
sforo 1 (s. masch.)
sforo 2 (s. masch.)
sfortuna (s. femm.)
sfortunamento (s. masch.)
sfortunare (v. intr.)
sfortunato (agg.)
sfortunio (s. masch.)
sfortunoso (agg.)
sforzamento (s. masch.)
sforzana (s. femm.)
sforzando (avv.)
sforzando (s. masch.)
sforzante (part. pres.)
sforzare (v. trans.)
sforzarsi (v. pron. intr.)
sforzata (s. femm.)
sforzato (agg. e s. masc.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis