sgnuccàre

 
sgnuc|cà|re
pronuncia: /zɲukˈkare/
verbo intransitivo

(AVERE)
regionale nell'uso dell'Italia centrale: ciondolare il capo


Indicativo presente:  io sgnucco, tu sgnucchi
Passato remoto:       io sgnuccai, tu sgnuccasti
Participio passato:        sgnuccato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

sgnacchera (s. femm.)
sgnappa (s. femm.)
sgnaulare (v. intr.)
sgnaulato (part. pass.)
sgnaulio (s. masch.)
sgnuccare (v. intr.)
sgnuccato (part. pass.)
sgobbamento (s. masch.)
sgobbare (v. intr.)
sgobbata (s. femm.)
sgobbato (part. pass.)
sgobbatura (s. femm.)
sgobbo (s. masch.)
sgobbonare (v. intr.)
sgobbonata (s. femm.)
sgobbonato (part. pass.)
sgobbone (s. masch.)
sgobboneria (s. femm.)
sgobbonismo (s. masch.)
sgocciante (part. pres.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis