smanettàre

 
sma|net|tà|re
pronuncia: /zmanetˈtare/
verbo intransitivo

fare prove, tentativi senza un criterio, per far funzionare un dispositivo

Indicativo presente:  io smanetto, tu smanetti
Passato remoto:       io smanettai, tu smanettasti
Participio passato:        smanettato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

smaneggiamento (s. masch.)
smaneggiare (v. trans.)
smaneggiato (part. pass.)
smanettamento (s. masch.)
smanettare (v. intr.)
smanettato (part. pass.)
smanettone (s. masch.)
smanganato (agg.)
smangiare (v. trans.)
smangiarsi (v. pron. intr.)
smangiato (part. pass.)
smangiatura (s. femm.)
smangio (s. masch.)
smangiucchiare (v. trans.)
smangiucchiarsi (v. pron. trans.)
smangiucchiato (part. pass.)
smania (s. femm.)
smaniamento (s. masch.)
smaniante (part. pres.)


2

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis