spicàre

 
spi|cà|re
pronuncia: /spiˈkare/
verbo intransitivo

variante arcaica di spigare

Indicativo presente:  io spico, tu spichi
Passato remoto:       io spicai, tu spicasti
Participio passato:        spicato/a/i/e

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

spica (s. femm.)
spicanardi (s. masch.)
spicanardo (s. masch.)
spicara (s. femm.)
Spicara (s. femm.)
spicare (v. intr.)
spicaro (s. masch.)
spicarola (s. femm.)
spicastro (s. masch.)
spicato (agg.)
spiccace (agg.)
spiccamento (s. masch.)
spiccante (part. pres.)
spiccare (v. trans e intr.)
spiccarsi (v. pron. intr.)
spiccatezza (s. femm.)
spiccato (agg. e s. masc.)
spiccatoio (agg.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis