stagirìta

 
sta|gi|rì|ta
pronuncia: /staʤiˈrita/
agg. e s. maschile e femminile

1 di abitante della città di Stagira

2 per antonomasia il filosofo Aristotele in quanto nato a Stagira

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE stagirita stagiriti
FEMMINILE stagirita stagirite
SINGOLARE
MASCHILE stagirita
FEMMINILE stagirita

PLURALE
MASCHILE stagiriti
FEMMINILE stagirite

permalink



Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

stagionarsi (v. pron. intr.)
stagionato (part. pass.)
stagionatore (s. masch.)
stagionatura (s. femm.)
stagione (s. femm.)
stagirita (agg. e s. masch. e femm.)
stagista (s. masch. e femm.)
stagliare (v. trans.)
stagliarsi (v. pron. intr.)
stagliato (part. pass.)
stagliatura (s. femm.)
staglio (s. masch.)
stagmatipia (s. femm.)
stagna (s. femm.)
stagnaio (s. masch.)
stagnaiolo (agg.)
stagnaiolo (s. masch.)
stagnamento (s. masch.)
stagnante (part. pres.)
stagnare (v. trans e intr.)


2

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis