stangonàre

 
stan|go|nà|re
pronuncia: /stangoˈnare/
verbo transitivo

metallurgia arcaico agitare, dimenare, mescolare con uno stangone il metallo fuso in una fornace

Indicativo presente:  io stangono, tu stangoni
Passato remoto:       io stangonai, tu stangonasti
Participio passato:        stangonato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

stangheggiare (v. trans.)
stangheggiato (part. pass.)
stanghellense (s. masch. e femm.)
stanghetta (s. femm.)
stangonare (v. trans.)
stangonata (s. femm.)
stangonato (part. pass.)
stangone (s. masch.)
stanhopea (s. femm.)
Stanhopea (s. femm.)
stanleya (s. femm.)
Stanleya (s. femm.)
stannano (s. masch.)
stannato (agg.)
stannico (agg.)
stannifero (agg.)
stannina (s. femm.)
stannite (s. femm.)
stannito (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis