stauropègio 
stau|ro|pè|gio
pronuncia: /stawroˈpɛʤo/
sostantivo maschile

ecclesiastico nel diritto canonico bizantino, privilegio concesso a una fondazione di essere sottoposta direttamente al patriarca e non al vescovo

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE stauropegio stauropegi
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE stauropegio
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE stauropegi
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

stauroide (s. masch.)
Stauroide (s. masch.)
staurolite (s. femm.)
stauromedusa (s. femm.)
Stauromeduse (s. masch. pl.)
stauropegio (s. masch.)
stauropteride (s. femm.)
Stauropteride (s. femm.)
stauroscopio (s. masch.)
staurospora (s. femm.)
stauroteca (s. femm.)
staurotide (s. femm.)
staurotipo (s. masch.)
Staurotipo (s. masch.)
stavkirke (s. femm.)
stavolo (s. masch.)
stavolta (avv.)
stayer (s. masch. e femm.)
staysail (s. masch.)
staza (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android