sticomitìa

 
sti|co|mi|tì|a
pronuncia: /stikomiˈtia/
sostantivo femminile

nella tragedia greca e latina, dialogo specialmente di tono intensamente drammatico, in cui ogni battuta corrisponde a un verso

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE sticomitia sticomitie
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE sticomitia

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE sticomitie

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

sticometria (s. femm.)
sticometro (s. masch.)
sticomio (s. masch.)
Sticomio (s. masch.)
sticomitia (s. femm.)
sticopide (s. masch.)
Sticopidi (s. masch. pl.)
sticopo (s. masch.)
Sticopo (s. masch.)
sticopodide (s. masch.)
Sticopodidi (s. masch. pl.)
sticopogone (s. masch.)
Sticopogone (s. masch.)
sticotropismo (s. masch.)
sticta (s. femm.)
Sticta (s. femm.)
stictacea (s. femm.)
Stictacee (sost femm. pl.)
sticte (s. femm.)


---CACHE--- 2

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis