straboccaménto

 
stra|boc|ca|mén|to
pronuncia: /strabokkaˈmento/
sostantivo maschile

raro l'atto e l'effetto dello straboccare; traboccamento

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE straboccamento straboccamenti
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE straboccamento
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE straboccamenti
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

strabilio (s. masch.)
strabilire (v. trans e intr.)
strabismo (s. masch.)
strabo 1 (agg.)
strabo– 2 (pref.)
straboccamento (s. masch.)
straboccare (v. intr.)
straboccato (part. pass.)
strabocco (s. masch.)
strabometria (s. femm.)
strabometro (s. masch.)
strabondanza (s. femm.)
strabordare (v. intr.)
strabordato (part. pass.)
strabotomia (s. femm.)
strabuzzamento (s. masch.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis