straccuratàggine

 
strac|cu|ra|tàg|gi|ne
pronuncia: /strakkuraˈtadʤine/
sostantivo femminile

variante arcaica di trascurataggine

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE straccurataggine straccurataggini
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE straccurataggine

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE straccurataggini

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

straccivendolo (s. masch.)
stracco (agg.)
straccuraggine (s. femm.)
straccuranza (s. femm.)
straccurare (v. trans.)
straccurataggine (s. femm.)
straccurato (part. pass.)
stracerto (agg.)
stracitare (v. trans.)
stracitato (part. pass.)
stracittà (s. femm.)
stracittadina (s. femm.)
stracittadino 2 (agg. e s. masc.)
stracocere (v. trans e intr.)
stracociuto (part. pass.)
stracollare (v. trans.)
stracollarsi (v. pron. trans e intr.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis