strumentìno

 
stru|men|tì|no
pronuncia: /strumenˈtino/
sostantivo maschile

1 diminutivo di strumento

2 musica ciascuno degli strumenti della famiglia dei legni di registro acuto, come oboe, ottavino, flauto

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE strumentino strumentini
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE strumentino
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE strumentini
FEMMINILE

permalink



Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

strumentato (part. pass.)
strumentatore (s. masch.)
strumentatura (s. femm.)
strumentazione (s. femm.)
strumenteria (s. femm.)
strumentino (s. masch.)
strumentista (s. masch. e femm.)
strumento (s. masch.)
strumigena (s. femm.)
Strumigena (s. femm.)
strumite (s. femm.)
strumoso (agg.)
strunzite (s. femm.)
strupare (v. trans.)
strupatore (s. masch.)
strupo (s. masch.)
strupparella (s. femm.)
strusa (s. femm.)
strusare (v. trans.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis