supplicità

 
sup|pli|ci|tà
pronuncia: /suppliʧiˈta/
sostantivo femminile

letterario l'essere supplice; atteggiamento supplichevole c'era nel tono una supplicità così fanciullesca ch'egli non poté fare a meno di sorridere [Cicognani]

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE supplicità supplicità
SINGOLARE
MASCHILE
FEMMINILE supplicità

PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE supplicità

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

supplice (agg.)
supplice (s. masch. e femm.)
supplicio (s. masch.)
supplicità (s. femm.)
supplimento (s. masch.)
supplire (v. trans.)
supplire (v. intr.)
supplito (part. pass.)
supplitore (s. masch.)
suppliziare (v. trans.)
suppliziato (part. pass.)
suppliziatore (s. masch.)
supplizio (s. masch.)
supponente (part. pres.)
supponenza (s. femm.)
supporre (v. trans.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis