targàre

 
tar|gà|re
pronuncia: /tarˈgare/
verbo transitivo

munire di targa un veicolo

Indicativo presente:  io targo, tu targhi
Passato remoto:       io targai, tu targasti
Participio passato:        targato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

tarefa (s. masch.)
tareffe (agg.)
tareno (s. masch.)
tarentino (agg. e s. masc.)
targa (s. femm.)
targare (v. trans.)
targata (s. femm.)
targato (part. pass.)
targatura (s. femm.)
targazione (s. femm.)
Targelie (sost femm. pl.)
targelione (s. masch.)
target (s. masch.)
targhetta (s. femm.)
targhettario (s. masch.)
targhettatrice (s. femm.)
targhino (s. masch.)
targionia (s. femm.)
Targionia (s. femm.)


3

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis