tetraiodoetilène

 
te|tra|io|do|e|ti|lè|ne
pronuncia: /tetra,jɔdoetiˈlɛne/
sostantivo maschile

chimica derivato dell'etilene per sostituzione dei quattro atomi di idrogeno con altrettanti di iodio, dotato di proprietà antisettiche

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE tetraiodoetilene tetraiodoetileni
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE tetraiodoetilene
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE tetraiodoetileni
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

tetraidropirano (s. masch.)
tetraidrotiofene (s. masch.)
tetraiodo– (pref.)
tetraiodoetilene (s. masch.)
tetraiodopirrolo (s. masch.)
tetraioduro (s. masch.)
tetralchilammonio (s. masch.)
tetralemma (s. masch. e femm.)
tetralepide (s. femm.)
Tetralepide (s. femm.)
tetralina (s. femm.)
tetralinearità (s. femm.)
tetralineo (agg.)
tetralofodonte (s. masch.)
Tetralofodonte (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis