timìle

 
ti|mì|le
pronuncia: /tiˈmile/
sostantivo maschile

chimica gruppo monovalente, residuo del timolo per sottrazione del gruppo ossidrilico

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE timile timili
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE timile
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE timili
FEMMINILE —

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

timidina (s. femm.)
timidità (s. femm.)
timiditade (s. femm.)
timiditate (s. femm.)
timido (agg. e s. masc.)
timile (s. masch.)
timina (s. femm.)
timing (s. masch.)
timinico (agg.)
timinosio (s. masch.)
timiosi (s. femm.)
timite (s. femm.)
timo 1 (s. masch.)
timo 2 (s. masch.)
timo 2 (s. masch.)
timo 3 (s. masch.)
timo– 4 (pref.)
TIMO 5 (s. masch.)
timoanalettico (agg. e s. masc.)
timochinone (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis