timìle

 
ti|mì|le
pronuncia: /tiˈmile/
sostantivo maschile

chimica gruppo monovalente, residuo del timolo per sottrazione del gruppo ossidrilico

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE timile timili
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE timile
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE timili
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

timidina (s. femm.)
timidità (s. femm.)
timiditade (s. femm.)
timiditate (s. femm.)
timido (agg. e s. masc.)
timile (s. masch.)
timina (s. femm.)
timing (s. masch.)
timinico (agg.)
timinosio (s. masch.)
timiosi (s. femm.)
timite (s. femm.)
timo 1 (s. masch.)
timo 2 (s. masch.)
timo 2 (s. masch.)
timo 3 (s. masch.)
timo– 4 (pref.)
TIMO 5 (s. masch.)
timoanalettico (agg. e s. masc.)
timochinone (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis