titanìle

 
ti|ta|nì|le
pronuncia: /titaˈnile/
sostantivo maschile

chimica gruppo bivalente contenente titanio e ossigeno, rinvenibile in diversi sali

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE titanile titanili
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE titanile
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE titanili
FEMMINILE —

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

titanic (s. masch.)
titanico 1 (agg.)
titanico 2 (agg.)
titanifero (agg.)
titanile (s. masch.)
titanio 1 (s. masch.)
titanio 2 (agg.)
titanismo (s. masch.)
titanite (s. femm.)
titano (s. masch.)
titano– (pref.)
titanoelpidite (s. femm.)
titanoematite (s. femm.)
titanofoneo (s. masch.)
Titanofoneo (s. masch.)
titanolivina (s. femm.)
titanomachia (s. femm.)
titanomaghemite (s. femm.)
titanomagnetite (s. femm.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis