tribulàre

 
tri|bu|là|re
pronuncia: /tribuˈlare/
verbo transitivo e intransitivo

variante arcaica di tribolare

Indicativo presente:  io tribulo, tu tribuli
Passato remoto:       io tribulai, tu tribulasti
Participio passato:        tribulato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

tribù (s. femm.)
tribuale (agg.)
tribuire (v. trans.)
tribuito (part. pass.)
tribulamento (s. masch.)
tribulare (v. trans e intr.)
tribulato (agg.)
tribulatore (s. masch.)
tribulazione (s. femm.)
tribulo (s. masch.)
tribuna (s. femm.)
tribunale (s. masch.)
tribunato (s. masch.)
tribunesco (agg.)
tribunizio (agg.)
tribuno (s. masch.)
tribura (s. femm.)
Tribura (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis