tricomicìna

 
tri|co|mi|cì|na
pronuncia: /trikomiˈʧina/
sostantivo femminile

farmacologia antibiotico con proprietà antimicrobiche e fungicide, ricavato da colture di una specie del genere Streptomicete (Streptomyces hachijoensis)

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE tricomicina tricomicine
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE tricomicina

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE tricomicine

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

tricomania (s. femm.)
tricomia (s. femm.)
tricomicete (s. masch.)
Tricomiceti (s. masch. pl.)
tricomicina (s. femm.)
tricomicosi (s. femm.)
tricomitteride (s. masch.)
Tricomitteridi (s. masch. pl.)
tricomonade (s. femm.)
Tricomonade (s. femm.)
tricomonadide (s. masch.)
Tricomonadidi (s. masch. pl.)
tricomonadino (s. masch.)
Tricomonadini (s. masch.)
tricomoniasi (s. femm.)
triconco (s. masch.)
triconinfa (s. femm.)
Triconinfa (s. femm.)
triconodonte 1 (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis