trièra

 
tri|è|ra
pronuncia: /triˈɛra/
sostantivo femminile

storia letterario trireme: né so dove guidi le ignote triere [Pascoli] | la triere / che recava da Ceo l'ode novella [D'Annunzio]

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE triera triere
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE triera

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE triere

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

trienope (s. masch.)
Trienope (s. masch.)
trientale (s. masch.)
Trientale (s. masch.)
triente (agg.)
triera (s. femm.)
trierarca (s. masch.)
trierarchia (s. femm.)
trierarco (s. masch.)
triere (s. femm.)
triero (s. masch.)
triesino (agg.)
triesino (s. masch.)
triestinismo (s. masch.)
triestinità (s. femm.)
triestino (agg.)
triestino (s. masch.)
Triestino (s. masch.)
triestino (s. masch.)
trietanolamina (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis