tritticàre

 
trit|ti|cà|re
pronuncia: /trittiˈkare/
verbo intransitivo

(AVERE)
regionale nell'uso romanesco: tremolare


Indicativo presente:  io trittico, tu trittichi
Passato remoto:       io tritticai, tu tritticasti
Participio passato:        tritticato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Tritonidi (s. masch. pl.)
tritonio (agg.)
tritono (s. masch.)
tritopina (s. femm.)
trittia (s. femm.)
tritticare (v. intr.)
tritticato (part. pass.)
trittico (s. masch.)
trittongo (s. masch.)
tritubercolato (s. masch.)
Tritubercolati (s. masch. pl.)
tritume (s. masch.)
tritura (s. femm.)
trituramento (s. masch.)
triturante (part. pres.)
triturare (v. trans.)
triturato (part. pass.)
trituratore (agg. e s. masc.)
trituratrice (s. femm.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis