trufolàre

 
tru|fo|là|re
pronuncia: /trufoˈlare/
verbo intransitivo

frugare senza ordine

Indicativo presente:  io trufolo, tu trufoli
Passato remoto:       io trufolai, tu trufolasti
Participio passato:        trufolato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

truffatore (s. masch.)
truffé (agg.)
trufferia (s. femm.)
truffiere (s. masch.)
truffone (s. masch.)
trufolare (v. intr.)
trugiolare (v. trans.)
truglio (s. masch.)
truismo (s. masch.)
truistico (agg.)
truka (s. femm.)
trukista (s. masch. e femm.)
trulla (s. femm.)
trullaggine (s. femm.)
trullano (agg.)
trullare (v. intr.)
trulleggiare (v. intr.)
trulleggiato (part. pass.)
trulleria (s. femm.)
trullo (s. masch.)


---CACHE--- 2

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis