truncàre

 
trun|cà|re
pronuncia: /trunˈkare/
verbo transitivo

variante arcaica di troncare

Indicativo presente:  io trunco, tu trunchi
Passato remoto:       io truncai, tu truncasti
Participio passato:        truncato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

trulleggiato (part. pass.)
trulleria (s. femm.)
trullo (s. masch.)
trumeau (s. masch.)
trumò (s. masch.)
truncare (v. trans.)
truncatella (s. femm.)
Truncatella (s. femm.)
truncatellide (s. masch.)
Truncatellide (s. masch.)
trunco (s. masch.)
trunk–deck (s. masch.)
truogo (s. masch.)
truogolo (s. masch.)
truonare (v. intr.)
truono (s. masch.)
–trupe (suff.)
trupiale 1 (s. masch.)
trupiale 2 (s. masch.)
Trupiale 2 (s. masch.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis