turnificàre

 
tur|ni|fi|cà|re
pronuncia: /turnifiˈkare/
verbo transitivo

distribuire in turni; suddividere risorse e lavorazioni distribuendole su più turni

Indicativo presente:  io turnifico, tu turnifichi
Passato remoto:       io turnificai, tu turnificasti
Participio passato:        turnificato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

turnerite (s. femm.)
turnice (s. femm.)
Turnice (s. femm.)
turnicide (s. masch.)
Turnicidi (s. masch. pl.)
turnificare (v. trans.)
turnista (agg.)
turnista (s. masch. e femm.)
turno (s. masch.)
turnover (s. masch.)
turnstile (s. femm.)
turo (s. masch.)
turoniano (agg.)
turpe (agg.)
turpemente (avv.)
turpezza (s. femm.)
turpiloquio (s. masch.)
turpinia (s. femm.)
Turpinia (s. femm.)
turpità (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis