urinàre

 
u|ri|nà|re
pronuncia: /uriˈnare/
verbo transitivo e intransitivo

variante meno comune di orinare

Indicativo presente:  io urino, tu urini
Passato remoto:       io urinai, tu urinasti
Participio passato:        urinato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

uriese (s. masch. e femm.)
uriflussimetria (s. femm.)
urigino (s. masch.)
urina (s. femm.)
urinale (s. masch.)
urinare (v. trans e intr.)
urinario (agg.)
urinata (s. femm.)
urinativo (agg.)
urinazione (s. femm.)
urinemia (s. femm.)
urinifero (agg.)
urinigeno (agg.)
urino– (pref.)
urinocoltura (s. femm.)
urinod (s. masch.)
urinometro (s. masch.)
urinoso (agg.)
urinoterapia (s. femm.)
urire (v. trans.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis