virtùte 
vir|tù|te
pronuncia: /virˈtute/
sostantivo femminile

variante arcaica e letteraria di virtù

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE virtute virtuti
SINGOLARE
MASCHILE
FEMMINILE virtute

PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE virtuti

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

virtuosista (agg. e s. masch. e femm.)
virtuosità (s. femm.)
virtuoso (agg. e s. masc.)
virtute (s. femm.)
virucida (agg. e s. masc.)
virulentare (v. trans.)
virulentarsi (v. pron. intr.)
virulentato (part. pass.)
virulentazione (s. femm.)
virulento (agg.)
virulenza (s. femm.)
viruria (s. femm.)
virus (s. masch.)
virus–ECHO (s. masch.)
virusproteina (s. femm.)
vis 1 (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android