zàcoro 
zà|co|ro
pronuncia: /ˈdzakoro/
sostantivo maschile

storia nell'antica Grecia, funzionario sacerdotale addetto a un tempio, talvolta detto anche neocoro

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE zacoro zacori
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE zacoro
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE zacori
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

zacinta, Zacinta (s. femm.)
zacintio (agg.)
zacintio (s. masch.)
zaconato (agg.)
zaconico (agg.)
zacoro (s. masch.)
zadruga (s. femm.)
zaf (onom.)
zafardare (v. trans.)
zafardata (s. femm.)
zafardoso (agg.)
zaff (onom.)
zaff (s. masch.)
zaff (int.)
zaffamento (s. masch.)
zaffara (s. femm.)
zaffarancio (s. masch.)
zaffare 1 (v. trans.)
zaffare 2 (v. trans.)
zaffata 1 (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android