bandurria

 
ban|dur|ria
pronuncia: /banˈdurrja/
sostantivo femminile

musica voce spagnola tipo di chitarra spagnola a sei corde, con manico corto e cassa larga, che si suona con il plettro, diffusa ancora oggi in Spagna per accompagnare la jota

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE bandurria bandurria
SINGOLARE
MASCHILE
FEMMINILE bandurria

PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE bandurria

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

bandoneon (s. masch.)
bandonion (s. masch.)
bandora (s. femm.)
Banduccio (nome pr. masch.)
bandura (s. femm.)
bandurria (s. femm.)
bandy (s. masch.)
bandylite (s. femm.)
banfare (v. intr.)
banfone (s. masch.)
bang (s. masch.)
bang (onom.)
bangalo (s. masch.)
Bangalore (nome pr. femm.)
banghete! (int.)
bangi (agg. e s. masch. e femm.)
bangi (s. masch.)
bangia (s. femm.)
Bangia (s. femm.)
bangiacea (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis