isobutilammìna

 
i|so|bu|ti|lam|mì|na
pronuncia: /izobu,tilamˈmina/
sostantivo femminile

chimica ammina primaria o alifatica derivata dall'isobutano, che si presenta sotto forma di liquido incolore di odore ammoniacale, dotato di proprietà caustiche e utilizzato come insetticida e come intermedio in sintesi organiche

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE isobutilammina isobutilammine
SINGOLARE
MASCHILE
FEMMINILE isobutilammina

PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE isobutilammine

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

isobutanolammina (s. femm.)
isobutanolo (s. masch.)
isobutene (s. masch.)
isobutenile (s. masch.)
isobutilamina (s. femm.)
isobutilammina (s. femm.)
isobutilcarbinolo (s. masch.)
isobutile (s. masch.)
isobutilene (s. masch.)
isobutirrato (s. masch.)
isobutirrile (s. masch.)
isocardia (s. femm.)
Isocardia (s. femm.)
isocardide (s. masch.)
Isocardidi (s. masch. pl.)
isocarena (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis