pianatóio

 
pia|na|tó|io
pronuncia: /pjanaˈtojo/
sostantivo maschile

tecnologia ferro da cesello terminante in un piano normale al suo asse, a bordi arrotondati usato per levigare, scanalare o modellare una superficie metallica

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE pianatoio pianatoi
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE pianatoio
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE pianatoi
FEMMINILE —

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

pianalto (s. masch.)
pianamente (avv.)
pianare (v. trans.)
pianarello (s. masch.)
pianato (part. pass.)
pianatoio (s. masch.)
pianatore (s. masch.)
pianatura (s. femm.)
pianca (s. femm.)
piancadese (agg.)
piancadese (s. masch. e femm.)
piancaldolese (s. masch. e femm.)
piancamunese (s. masch. e femm.)
piancito (s. masch.)
piancognese (s. masch. e femm.)
piandimeletese (s. masch. e femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis