ànomo–

 
à|no|mo–
pronuncia: /ˈanomo/
prefisso

primo elemento di composti nei quali significa irregolare, anormale anomocelo | anomocromia | anomodonte | anomodonti | anomopode | anomostraci | anomostraco | anomuri | anomuro


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

anomide (s. masch.)
Anomidi (s. masch. pl.)
anomismo (s. masch.)
anomma (s. masch.)
Anomma (s. masch.)
anomo– (pref.)
anomocelo (s. masch.)
Anomoceli (s. masch. pl.)
anomocromia (s. femm.)
anomodonte (s. masch.)
Anomodonti (s. masch. pl.)
anomopode (s. masch.)
Anomopodi (s. masch. pl.)
anomostraco (s. masch.)
Anomostraci (s. masch. pl.)
anomuro (s. masch.)
Anomuri (s. masch. pl.)
anona 1 (s. femm.)
anona 2 (s. femm.)
Anona 2 (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis