anomocromìa

 
a|no|mo|cro|mì|a
pronuncia: /anomokroˈmia/
sostantivo femminile

medicina anomalia e irregolarità nella colorazione della pelle

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE anomocromia anomocromie
SINGOLARE
MASCHILE
FEMMINILE anomocromia

PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE anomocromie

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

anomma (s. masch.)
Anomma (s. masch.)
anomo– (pref.)
anomocelo (s. masch.)
Anomoceli (s. masch. pl.)
anomocromia (s. femm.)
anomodonte (s. masch.)
Anomodonti (s. masch. pl.)
anomopode (s. masch.)
Anomopodi (s. masch. pl.)
anomostraco (s. masch.)
Anomostraci (s. masch. pl.)
anomuro (s. masch.)
Anomuri (s. masch. pl.)
anona 1 (s. femm.)
anona 2 (s. femm.)
Anona 2 (s. femm.)
anonacea (s. femm.)
Anonacee (sost femm. pl.)
anonaceina (s. femm.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis