bandolero

 
ban|do|le|ro
pronuncia: /bandoˈlɛro/
sostantivo maschile

voce spagnola lo stesso che bandito

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE bandolero bandoleri, bandoleros
FEMMINILE bandolera bandolere, bandoleras
SINGOLARE
MASCHILE bandolero
FEMMINILE bandolera

PLURALE
MASCHILE bandoleri, bandoleros
FEMMINILE bandolere, bandoleras

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

bandkeramik (s. femm.)
bando 1 (s. masch.)
bando 2 (s. masch.)
bandog (s. masch.)
bandola (s. femm.)
bandolero (s. masch.)
bandoliera (s. femm.)
bandolina (s. femm.)
bandolo (s. masch.)
bandone (s. masch.)
bandoneon (s. masch.)
bandonion (s. masch.)
bandora (s. femm.)
Banduccio (nome pr. masch.)
bandura (s. femm.)
bandurria (s. femm.)
bandy (s. masch.)
bandylite (s. femm.)
banfare (v. intr.)
banfone (s. masch.)


---CACHE--- 5

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis